27 Eylül tarihinde İstanbul Çağlayan Meydanı’nda
gerçekleştirilen “Irak’ta İşgâle Son, Filistin’e Özgürlük” mitinginde
meydana gelen hadiseler ve o hadiselerin göbeğinde yer alan akıncı Gençlik…


Geçtiğimiz sayı, yine Çağlayan Meydanı’nda
gerçekleştirilen bir mitinge iştirak eden Akıncı Gençlik üyelerinin açtığı
pankartların fotoğrafları sayfalarımızı süslemiş, mitingde dağıttıkları
bildirilerine sayfalarımızda yer vermiştik. Bu sayımızda da yine Akıncı
Gençlik’le ilgili haberler sayfalarımızı süsleyecek ve kendilerini ilk
ağızdan kendileri anlatacak. Akıncı Gençlik’ten Abdüsselâm Tutal’la
yaptığımız sohbet, aşağıda:


B.N.: Bize, önce kendinizden bahseder misiniz?


A.T.: 1980 Siirt doğumluyum. Botan Aşireti’ndenim.
Kürtçe’nin Kurmançi şubesine bağlıyız. Mesep ve soy olarak böyle, İBDA ile
tanışmadan önce Kürt “yurt sever” hareketleri içinde aktif olarak yer aldım.
İBDA ile 99 Sürecinde tanıştım ve bu tanışmam aynı zamanda İBDA ile
şereflenmeme sebep oldu, bu şerefi her daim dik tutmak için mücadele
vermekteyim. Bu süre zarfında üç kez cezaevine girip, çıktım. Bu giriş ve
çıkışlarım, Kumandan’la beraber cezaevinde yatma şerefine ermeme vesile
oldu. Tabiî bu şerefle birlekte 5 Aralık ve 25 Ocak gibi devrim tarihimizin
müstesna dönüm noktası günlerini Kumandan ve gönüldaşlarla birlikte yaşama
nasibine ermem de var.


B.N.: Tabiî, işin daha detay kısımları da, bunların pek
çoğunu bilmekteyiz ve bir çoğuna da şahit olmuş birisi olarak, bu detayları
devrim tarihi ile ilgili çalışacaklara bırakarak, Akıncı Gençlik ile ilgili
sorulara geçmek istiyorum…


A.T.: Akıncı Gençlik, dergi etrafında (Beklenen Nizâm)
çalışmakta iken tanıştığımız arkadaşlarla kurduğumuz bir yapılanma, adından
da anlaşılacağı üzere bir gençlik teşkilâtlanması. Beklenen Nizâm’ın ifâ
ettiği vazifeye nazaran, doğrudan yaşı itibariyle gençliği ele alıcı ve
Kumandan’a lâzım olacak gençliği iş içinde yoğurmayı kendine vazife bilici…
Bu gün gençlik, dört bir yandan kuşatma altında… Seks, spor, sinema; İspanya
diktatörünün halkını yönetmek için kullandığı “Üç F” formülünün Türkiye’de
tatbik edilen muadili bu “Üç S”. Tabi bununla birlikte her geçen gün
yaygınlaşan uyuşturucuyu, uyuşturucu niyetine kullanılan müziği, kendi
başına bir problem olan eğitim siteminin gençliğe yüklediği sıkıntıları,
geçim derdini vs. sayabiliriz. Mesela, derin devlet organlarının, Müslüman
hassasiyeti yoğun bölgelerde uyuşturucu kullanımını teşvik ettiğini
bilmekteyiz. Bu uygulama, ilk defa ABD’de zencilere tatbik edilmişti. Yine
Taraf Dergilerinde “Mim-Şın’la yapılan röportajlarda, halkın ahlâkını bozmak
için pavyonların güney illerine devlet eliyle sokulduğunu söylemekteydi.
Şimdi daha bunun gibi bir çok şey var, yani Müslüman Anadolu Ahalisi’nin
ahlâkını bozmak için yapılmış şeyler. Valilerin bir görevinin de illerindeki
alkol tüketimine dair düzenli rapor tutmak ve olası tüketim azalmasının
sebebini araştırmak olmasını da bu ahlâk yozlaştırma programının bir parçası
olarak görmek gerekir ki, milletin sağlık problemi bu kadar alâkaya değer
değildir. Bütün bu olumsuzluklar içerisinde, asıl hedef gençlik olmuştur,
gençliktir. Gençlik olmadan hiçbir hamleye imkân olmadığını bilen
emperyalizm, bu ahalinin gençliğini yok etmek için, dünyada eşi olmayan en
rafine metotları bu coğrafyada uygulamıştır, uygulamaktadır. Hem maddemize,
hem mânâmıza karşı geliştirilen bu metotlar arasında itikadı bozuk nesiller
yetiştirmek de bulunmaktadır. İdrakleri iğdiş etmek suretiyle din alâkasını
kopartmayı hedefleyenler, bu hedeflerine ulaşamadıkları noktada da yalan
yanlış bir din anlayışı ile bozuk itikatlı nesillere yol vermek için
çabalamaktadırlar ki bunun da meyvelerini Tayyip Erdoğan’ın şahsında almış
bulunuyorlar. İmam Hatipler ve İlâhiyatlarda öğrettikleri “din”le İslâm’ın
yakından uzaktan alâkası olmadığı (ferdî insiyatiflerle rejimin arzu
ettiğinden farklı neticelerin doğması sağlanmıştır), bunun haricinde de
Hizbulkontra ve bazı dinci fakat “Atatürkçü” cemaatler meselesinde olduğu
gibi, ittifak için hep Ehl-i Sünnet itikadına mugayir oluşumlar seçilmiş ya
da teşekkülüne çalışılmış. Kısaca ve öz olarak, “Mankurt Adam” arayışı olmuş
ve olmaya da devam ediyor. Bunu zaten hem Üstad Necip Fazıl, hem Kumandan
Mirzabeyoğlu “Gençliğe Hitabe”lerinde ifâde ediyorlar. O hâlde bize düşen,
öncünün istediği kıvama gelmeye bakarken, sağımız ve solumuzdakileri de
tesir etmek suretiyle tüm bir vatan sathını bu ateşle tutuşturmaya bakmak
olmalıydı ve bu da ancak güç birliğiyle olabilecek bir iş olması hasebiyle
de bir arada hareket etmeyi, koordineli hareket etmeyi uygun bulduk. Aynı
zamanda geçmişin mirasının istismarcı ellerde hebâ edilmesine mani olucu bir
tavır ve isimlenmeyle de meydana çıkmış bulunuyoruz.

B.N.: Allah yüzünüzü kara çıkarmasın duasıyla bu
niyetinize biz de iştirak edelim ve gelelim Çağlayan Meydanı’nda vuku bulan
hadiselere. Tabi bu hadiselerin anlaşılabilmesi için, biraz da geçmişe
dönmek lâzım. Geçmiş deyince de bu sapık itikatlıların İBDA’cılar karşısında
bir kuyruk acısı var. Bunu dost düşman herkes biliyor. Fakat sizlerin daha
sonraları yaşadığınız hadiseler var, biz bu hadiseleri dergimiz sayfalarına
almamıştık. Almamıştık, çünkü konjonktürel olarak, Müslüman kimliği ile
arz-ı endam edenler arasında çatışma ve hırlaşmaların 11 Eylül taarruzu
akabinde ancak ABD’ne ve yerli işbirlikçilerine fayda vereceği politikası
doğrultusunda, yaşananları açıklamamıştık. Fakat, şimdi karşı tarafın
yaptığı açık bir saldırı girişimi var ve basına akseden hâdiseler de onların
bu saldırı girişimi üzerine meydana geldiğinden, bunu açıklamakta artık bir
mahzur yok. Yaklaşık bir sene kadar öncesinde meydana gelen hadiselerden
bahsediyorum, bize o hadiselerden bahseder misin?


A.T.: İstanbul Fen edebiyat Fakültesi’nde yine Filistin
davası ile ilgili bir protesto gösterisinde, arkadaşlarımızla birlikte “BM
Domuzlar Diktatoryası, Salih Mirzabeyoğlu” pankartını açmış ve İbda selâmı
vermekte iken, işgâl medyası görüntü almaktayken açtığımız pankarta ve
verdiğimiz İbda Selâmına müdahale eden bu itikadı bozuklara, işgâl medyası
karşısında “Müslümanlar birbirine düştü” görüntüsü vermemek için ses
çıkartmamıştık. İşgâl medyası çekildikten sonra bunlar da ortalıktan toz
oldular. Biz de hemen peşleri sıra yuvalandıkları “Hak Söz” (ben ve Yavuz
Arslan) dergisine bir ihtâr ziyaretinde bulunduk. Bize müdahale eden tip
yoktu. Gıyabında ettiğimiz küfürleri sıralamaya derginin sayfaları müsait
değil. Fakat bu meseleyi ne basına aksettirdik ne de dergide yazdık,
toparlayıcı olmak gayreti ve politikası bu tavrımızda en büyük amildi. Bu
hadiseden bir iki ay sonra, sağ ve sol tüm kesimlerin katılımıyla Beyazıt
Meydanı’nda gerçekleştirilen “Savaşa Hayır” mitinginde, Fen Edebiyat
Fakültesi’nde bize müdahalede bulunan tiple kesişmeye başlayınca, hazır
medya çekimi de yokken suçluyu cezalandırmak için harekete geçtik ve
derileri üzerinde biraz nakış işledikten sonra araya giren diğer
Müslümanların hatırına olayı orada kapattık. Fakat meselenin dışarıya
aksetmesine yine mani olduk.


Çağlayan Mitingi’nden bir gün önce, Cuma (26 Eylül)
günü Beyazıt Meydanı’nda gerçekleştirilen mitinge de iştirak etmiştik.
Abdurrahman Dilipak konuşmasında “Tayyip bizim verdiğimiz oylarla iktidara
geldi” cümlesini sarfettiği ânda, gönüldaşlardan biri “ooo haa, çüüşşş! Biz
ona oy vermedik!” ihtarında bulunmuştu ki Dilipak konuşmasına devamla “O
bizi Amerikan askeri yapmayacak” cümlesi ağzından döküldüğünde de bir başka
gönüldaşın “Mürted Tayyip!” şeklindeki haykırışı kulakları çınlattı. Bu
haykırış Müslümanların hissiyatına tercüman olmuş ki, hep bir ağızdan
tekrarlanmaya başlandı, Tayyibe “Mürted” denmesine kızan “Mürted” dostu
sapık itikatlılar, sloganı attıran gönüldaşımıza müdahale etmeye
kalkıştıklarında da cevaben suratlarına aldıkları okkalı yumruklar
karşısında sus pus olmak zorunda kaldılar. Biz yine meseleyi orada kapatmayı
düşünüyorduk.

Çağlayan Mitingi’ne gelince, daha önceden kendi
aramızda kararlaştırdığımız üzere ve bütün bu hadiselere rağmen, bu sapık
itikatlılarla doğrudan bir çatışmamaya girmemek için elimizden geleni
yapmaya ve ancak bize saldırırlarsa cevap vermeye karar kılarak mitinge
gitmiş bulunmakta iken, miting meydanında bizim tuttuğumuz yeri sahiplenerek
bizi arkalara atmaya, kendilerinin maiyetiymiş gibi göstermeye, bize
efelenmeye kalkıştılar. Bu defa bardak taşmıştı ve anladıkları dilden
konuşmak gerekiyordu. O “dil” karşısında da kimliklerini açık edercesine
hemen koşup polis çağırdılar ve bunlarla polis arasında kuşatılmış olduk.
Kuşatma altında iki tarafla birden mücadele etmeye çabalarken, bu en bi
harbi radikaller, bu Mut’a piçleri, bu Humeynî dölleri bir taraftan polise
yağcılık ve yalakalık yaparlarken, diğer taraftan da “bunlar İbdacı, bunlar
sağda solda bomba patlatanlar, illegal iş yapanlar, bunları alın” diye
ihbarcılık vazifelerini de yerine getirerekten bizi polisin kucağına
itiyorlardı. Biz hem bunlarla hem polisle uğraşmakta iken, yesarîlerin araya
girmesiyle işin rengi değişmeye başladı ve bu arbedede epey polis de
yaralandıysa da, itikadı bozuk mut’a piçleri kendilerine bir şey olmasın
diye aradan çekildiler, tüydüler… Bir yerde polisi de satmış oldular.
Nihayetinde, polis, bizi karga tulumba götürmek zorunda kaldı… Karakola üç
kişi götürüldük. Yavuz gönüldaşım karakola gidene kadar elinden kelime-i
tevhid bayrağını bırakmadı, gözaltına alınmaya değil de Ulubatlı misâli
fethe gidiyordu sanki… İbrahim gönüldaşın şahit olduğu bir hadiseyi
aktarmadan geçemeyeceğim, Karakola alındıktan sonra itikadı bozuk işbirlikçi
köpeklerden bir tanesi peşimiz sıra karakola geliyor ve elinde tuttuğu bir
bıçağı aleyhimize delil olması için “bize bu bıçağı çektiler” kaydıyla
polise vermeye çabalıyor. Bu sapıklarda işbirlikçilik var, yalakalık var, şu
var, bu var, derken iftira ve yalancılıklarına da bu vesileyle şahit
oluyoruz ki, o bıçak bizde yoktu; olmuş olaydı, epey bir leş verirlerdi. Biz
öyle, hayvan misâli sanki pis bir şey yapmış gibi icraatlarını örten cinsten
olmadığımızdan, ve bunu da en iyi bilenlerden biri polisin bizzat kendisi
olduğundan bu işbirlikçiye itibar etmediler ve “bizim aramalarımızda bıçak
çıkmadı” diyen polis, “bıçağı nerden çıkarttıysan oraya sok” tavrıyla buları
yüz geri etti. Ulan Mut’a piçleri, “mustazaf”lıkta var mı lan öyle
“müstekbir”e yıkılmaya çalışmak, var mı lan delikanlılıkta ispiyonculuk, hem
ispiyonculuktan da öte, o bıçağı kullanmadığımız, o bıçak bizim olmadığı
hâlde bize mâletmeye kalkmak; adamı öyle bıçak kullanmadığına pişman
ediyorlar…


Sıra karakol’da dayak faslına geliyor… İşkencenin bir
türü ve en yaygın olanı karakol da yenilen kaba dayak… Anadolu ahalisi
içinde her aileden en az bir fert hayatında en az bir kez karakolda kaba
dayak yemiştir; bu da TC’nin halkına karşı vazifelerinden birisidir…
Aşılmaya alışmış İç İşleri Bakanı “İşkence yoktur!” diye dursun, karakolda
yediğimiz cop, tekme ve yumruklar onun mânâda bir kez daha aşılmasını,
alışkanlığının tatminini sağlamaktaydı. Emri dinlenilmeyen ve sözünün
üzerinden aşılan, sözü aşılan, emri altındakilerce sözü dinlenilmeyen,
sözünün dinlenilmediği noktada da mânen de olsa üzerinden geçilen, aşılan…

Dayak faslının akabinde bir sivil polis yanıma gelerek
“Siz neden Rıdvan’la anlaşamadınız!” dedi. Bir anlık şaşkınlık, içimden “kim
lan bu Rıdvan?” sorusu geçerken, soruyu polise yönelttim: “O da kim,
tanımıyorum!” Rıdvan’ın kim olduğunu, polisin cevabından öğreniyorum: “Sen
onu nasıl tanımazsın. O Hak Söz’ün yazarı. O iyi bir insandır!” “İyi insan
Rıdvan”ın dostu polis, tanınmayan dostunun şöhretinin bizlere kadar
ulaşamamış olmasının verdiği hüzünle yanımdan uzaklaştı. Belki de
açıklanmaması gereken gizli bir ilişkiyi ağzından kaçırmanın verdiği
pişmanlıkla…


B.N.: Şimdi sen “gizli ilişki” deyince, hemen aklıma
son günlerde yayınlanan gizli ilişki kasetleri geldi… Şimdi bunların
Mut’a’ya itikadına, Humeynî’nin “hayızlı kadının dübüründen
yanaşabilirsiniz” fetvasına nazaran, bu laiklerden fersah fersah ileride bir
“çağdaş” hayatları var. Bir de “ayılar” filân diye bazı şeyler çıktı,
gaylar… “İyi insan Rıdvan” filân ya, bu konuda da fetva almış olabilirler
yani…


A.T.: Olabilir, bunlardan her şey beklenir. Zaten
tipleri de öyle “ayı”ca, “kaptan mağara adamı”…


B.N.: Neyse, daha sonra yaşananlara gelelim…


A.T.: Pazar günü akşama doğru Şişli adliyesi’ne
çıkarıldık. İbrahim ve Yavuz savcı tarafından salıverildi. Savcı tutuklama
istemiyle beni mahkemeye sevketti. Savcının gerekçesi de ifâdemi alırken
“Kimse benim polisime Amerikan köpeği, İsrail köpeği diyemez” şeklinde bana
söylediği bu cümlelerdi. Polisin kimliği ayrı mesele, mahkeme savcının
delillerini ve talebinin keyfiyetini tutuklama için yeterli görmediğinden
serbest bıraktı...


B.N.: Son olarak söylemek istediklerin…


A.T.: Şiîlere tarihi unutmamaları için Yavuz’un
karşısında Şahlarının uğradığı 1. Çaldıran’ı, ağabeylerimizin karşısında
yaşadıkları 2. Çaldıran’ı hatırlatırım. Akılları varsa, üçüncüsü için
çırpınmazlar. Biz Akıncıyız! “Yolumuz, Önder’in seriyyesinin akın yoludur!”

AKINCI GENÇLİK’TEN İBRAHİM KESKİN ÇAĞLAYAN MİTİNGİNİ
ANLATIYOR


26 Eylül günü hazırlıklarımızı tamamlayıp, 27 Eylül
Cumartesi günü gönüldaşlarla buluşup, mitingin yapılacağı Abide-i Hürriyet
Meydanı’na gidiyoruz. Alana giriş noktasında pankartımızı kontrol eden
polisler, alana girmemize izin veriyor. Arama noktasına geldiğimizde ise,
buradaki polisler girmemizi engellemek istiyor. İnadımız neticesinde
giriyoruz. Mitingin başlama saati 13.00 olmasına rağmen, o saatte ortalık
pek tenha… Biz, pankartlarımızı açarak mitingin başlamasını bekliyoruz. İki
gönüldaşımız, bir ellerinde tevhid bayrağı tutarak, diğer elleriyle de İbda
Selâmı vererek pankartın yanında duruyorlar ki, bu nöbet tutuyor görüntüsü
medyanın dikkatini çektiğinden kameralar onları çekmeye başlıyor. Bu arada
Serkan gönüldaş “Şehid Sancar Kartal kavgamızda yaşıyor!”, “Şehid Hasan
Meriç kavgamızda yaşıyor!” sloganlarını atmaya başlayınca, Akıncı Gençlik
olarak bütün gönüldaşlar bu sloganları birlikte atıyoruz. Bu sırada yesarî
(sol) grupların korteji alana giriyor ve bunlarla yan yana geliyoruz. Ve bir
ara ortak slogan atmaya başlıyoruz… Diğer İslâmcı grupların kortejleri de
alana girmeye başlayınca biz de o tarafa geçiyoruz. Bir ânda
pankartlarımızın altında 7’den 70’e insanlar toplanmaya başlıyor. Bir
bacımız 10 yaşlarındaki oğlunu “Hadi oğlum, mücahit ağabeylerinin yanına
git, orada dur!” diye bizim aramıza yolluyor. Bizim tuttuğumuz yeri içine
sindiremeyen sapık takımından Hak Söz grubuna bağlı biri yanımıza gelerek
bizim arkaya geçmemizi istiyor. Biz ise cevaben, arka tarafa geçmeyeceğimizi,
eğer birlikte görünmek istemiyorlarsa arada 10-15 metre boşluk bırakarak
arkalarda durabilecekleri müsaadesini verdiğimizi söylüyoruz. Fakat angut,
sapıklığını ve içindeki Ehl-i Sünnet hasedini bir kez daha göstererek kendi
angutluğunda ısrar etmeye kalkışıyor. Bu sapığa biraz sert cevap verince de
“Halt Söz”cü sapık grubu üstümüze yürüdü. Biz de bunun altında kalmayarak,
onların üstüne gidiyoruz. Abdüsselâm gönüldaş iki-üç tanesini indirecekken
araya biraz önce çağırdıkları sivil polisler giriyor ve Abdüsselâm’ı
gözaltına almaya çalışıyorlar. Biz de onu vermemek için direniyoruz. Halt
Söz’cüler, bizi polislerin içine iterlerken, “bunlar İbda’cı, bunlar bomba
yapıyorlar, bunları tutuklayın” diyerek attıkları ve atacakları “küresel
intifada” sloganında yerlerinin kimin yanı olduğunu çok iyi gösteriyorlar.
Buna mukabil solcu gruplar bizi polise teslim etmemek için onlar da polise
karşı geliyor ve “burada gözaltı olmaz” diyerek gözaltına karşı bize yardım
etmeye çalışıyorlar. “Küresel intifada”cılar bizi polise teslim etmeye
çalışırken, solcular kurtarmaya çalışıyor. Bir yandan polisle itişip
kakışırken, diğer yandan da “küresel intifada”cıların imânı hakkında
düşünüyorum… Neticede ben, Abdüsselâm ve Yavuz karakola götürülüyoruz.
Burada bizi İsrail ve Amerika’yı protesto etmekten alıkoydukları için
Abdüsselâm polislere bağırıp çağırıyor, gözü dönmüş bir şekilde etrafında
eline ne geçirirse parçalayıp, polise fırlatmaya çalışıyor. Nezarethanede
olduğumuz için buna imkân yok derken, nezarethane kapı sürgüsünün kilidini
kapatmayı unuttuklarını fark edince de kapıyı açıp dışarı fırlıyor. Son ânda
üzerine atlayıp on, on beş polis bir araya gelip vurmaya başlıyorlar. Yavuz
ve ben de tutulduğumuz hücrelerden işkencecilere bağırmaya başlıyoruz. Vay
sen misin işkencecilere bağıran, sıra bize de geliyor… Dayak faslı
bitmişken, Halt Söz’cü gruptan bir kişi içindeki Ehl-i Sünnet düşmanlığını
bir kez daha göstererek elinde bir bıçakla giriyor ve bıçağın bize ait
olduğu iftiraını atıyor. Bıçak üzerimizden çıkmadığı için polis bu sapığı
gerisin geri gönderiyor. Geceyi karakolda geçirdikten sonra ertesi gün
savcılığa çıkartılıyoruz. Yavuz ve ben savcılıktan, Abdüsselâm ise nöbetçi
mahkemeden serbest bırakılıyoruz. Karakoldaki ilginç anılardan birisi de
gece çay içerken, polislerden birinin ağzından dökülen cümlelerdi.
Türkiye’deki tam insanların topu topu 500 bin kişi gelecek zengin Yahudi
Sabetaist dönme zümreye hizmet ettiğini, iktidara gelen bütün hükümetlerin
(A.Ka.Pe’de dahil) Amerika ve AB’nin fino köpekliğini yaptığını, Kuzey
Irak’ta askerin başına çuval geçirilmesi hâdisesinin bütün dünyada Türklerin
itibarını düşürdüğünü, rezil ettiğini, bu olayda askere ateş etme emri
verilmeyerek kendilerinin ABD ve İsrail’in köpeği konumuna düşürüldüğünü
söylemekteydi. Bizim tezlerimizi bir polisin ağzından duymak, çok güzel oldu
doğrusu. Polisin, ABD ve İsrail’in köpeği olmayı reddederek silâhını işgâlci
ve işbirlikçilere çevirmesi ân meselesi gibi geldi bana.

Mitingde atılan sloganlar


İşbirlikçi kâfirler hesap verecek!


Şehid Hasan Meriç ölmedi kavgamızda yaşıyor!


Şehid Sancar Kartal ölmedi kavgamızda yaşıyor!


Şehid Cahid Ayaz ölmedi kavgamızda yaşıyor


Akıncılar savaşıyor!


İbda’ya selâm savaşa devam!


Ya Şeriat ya ölüm!


Usameye selâm savaşa devam!


Yaşasın Kumandan Mirzabeyoğlu!


Yaşasın şeriat yaşasın İbda!


Savulun köpekler Akıncılar geliyor!


Ve TEKBİRLER!..





MİTİNG’DE DAĞITILAN AKINCI GENÇLİK BİLDİRİSİ


Filistinli Küçük Generallerin, Şehitlerin Aziz
Hatırasına!..


“… Ariel Şaron


‘Mutlak Fikir’ düşmanı


Ariel Şaron


celladı insanımın


-ülkemin hâli ayna-


yüzünü gör gerçeğin:


-Şabra ve Şatilla’da kanlı kıyım


… şen kahkahalar


-Amerikan emperyalizminin


… kayıtsız bakışlar


-dökülen kanı kardeşimin


… ahmak tebessüm


işi var fahişe yüzlü devlerin


-birleşmiş milletler toplantıları


silahsızlanma konferansları


ve anlatmak barış masalları-


cücelerse kuyrukçusu devlerin.





sandılar yalnızlığımız


suskunluğumuz olacak


suskunluğumuzun bahanesi olacak


yalnızlık.


sandılar sesi soluğu çıkmaz


kolu kanadı kırık insanımın


bilemediler dağın, taşın


açan tomurcuk, uçan kuşun


ak öfke kesileceğini…


bilemediler her inançlı


bir kıvılcım taşır


böyle günlere…


bilemediler yalnız ‘mutlak hakime’ bağlılığımızı


-yalnız ona kul ona eğileceğimizi-


bilemediler oy


kadın, ihtiyar


genç, çocuk


her can bir siper olup


burç burç


direneceğimizi!..





uşaklık eskimedi eskimesine


kölelik eskimedi eskimesine


‘aşkta’, ‘bağlılıkta’, ‘yiğitlikte’…





sürüyor; sürecek zaman sahnesinde


iyi ve kötünün başlayan savaşı


ve zafer mutlak iyinin


bu dünya ve ötesinde” (Salih Mirzabeyoğlu, “Aydınlık
Savaşçıları”ndan)

Misilsiz bir güç dengesi içerisinde orada kan ve can
pahası bir savaş veren kardeşlerimize mukabil, zift yüzlü zift kalpli insan
müsveddeleri, kardeşlerimizin katillerinin ellerini sıkmakla yetinmeyerek,
bir de o katil ve canilere yaptıkları alçakça katliamların ödülü olarak
–katliamları neticesi susuzluklarını gidermeleri için- su satmaya kalkacak
kadar alçalmış bulunuyorlar.

Bir takım uluslararası ilişkiler ve diplomasi adı
altında izâha kalktıkları bu hâllerinin “Mutlak Hakikat” önünde hiçbir
tevili yoktur ve olamaz; biz onları bu hâlleri üzerinde cürmü meşhud yapmış
olaraktan mürtedliklerine kanaat getirmiş bulunmaktayız.

Kardeşimin kanına ekmek banmaya kalkan hain ve mürted
soyu! Senin de zevalin yakındır!

Mazlumun intikamı, zalimin zulmünden daha şiddetli
olacaktır! Yaşayanlar görecektir!

YA MUNTAKÎM ALLAH, BİZİ İNTİKAMINA MEMUR ET!

SEMİNER NOTLARI…


Akıncı Gençlik Dergisi Genel Merkezi’nde yazarımız
Abdulkadir Coşkun tarafından “Ehl-i Sünnetin Önemi” ile ilgili verilen
seminerde tarih boyunca Ehl-i Sünnetin hem ilmî, hem de siyasî olarak diğer
fırkalara üstün gelmesinin sebepleri gözler önüne serildi. Yine tarih
boyunca ehl-i bid’at fırkalarının incelendiği seminerde, günümüz ehl-i
bid’at fırkalarından da örnekler verildi. Akıncı Gençlik’in Ehl-i Sünnet
inancının sonuna kadar savunucusu olacağını vurgulayan Coşkun, sözlerini
şöyle sürdürdü:


“Akıncı Genç, iç oluşunu gerçekleştirirken, dış oluşa
dair de aksiyon verimlerini ortaya koyabilendir. İtikadı Ehl-i Sünnet olan
Akıncı Genç, bu sahih itikadının gerektirdiği amelî güzellikleri kendi
şahsında tatbik edebilendir. Yeri geldiğinde Hak rızası için bütün gemileri
yakabilen Akıncı Genç, aynı zamanda zâhir-bâtın dengesini en iyi
koruyabilendir. Akıncı Genç, geçmişteki bid’at mezheblerinin kötü bir
taklidi olan günümüz modernist akımlarına asla ve kat’a ilgi gösteremez.
Akıncı Genç mezheb tanımayan, Sünnet’in bağlayıcılığını reddeden sapıklara
sevgi besleyemez. Akıncı Genç her işin başının sahih itikad olduğunu bildiği
için, bozuk itikada sahip gruplara itibar edemez.


Akıncı Genç bilir ki, Anadolu topraklarında tasavvuftan
beslenmeyen herhangi bir hareket başarılı olamaz. Dolayısıyla Anadolu
topraklarında halka sirâyet eden ve edebilecek olan tek hareket, fikriyle,
aksiyonuyla İbda hareketidir. Çünkü İbda, Ehl-i Sünnet hassasiyetine son
derece bağlı olduğu gibi, tasavvuf hamuruyla yoğrulmuş bir tefekkür
mektebidir de.”

AKINCI GENÇLİK’TEN…


İŞGÂLLERİ VE KATLİAMLARI DURDURMAK İÇİN TAARRUZA GEÇ


Coğrafyamız da dahil olmak üzere, tüm dünyada her gün
ama her gün, her türlü şiddetin, baskının, fenalığın, katliamların ve soy
kırımların ümmet-i Muhammed’e karşı sistematik olarak tatbik edilip son
dönemlerde de küfrün barbarlığını doruk noktasına çıkarttığı bir zaman
dilimindeyiz. Bu katliamlar ve soykırımlar -hiç şüphesiz- lânetli
Yahudi-Haçlı Emperyalizmi ve onların yerli işbirlikçisi kâfirler eliyle
gerçekleşmektedir. Bununla birlikte, içinde bulunduğumuz zaman dilimi
emperyalizmin ve işbirlikçilerinin zor ve en son dönemlerini yaşadıkları bir
zaman dilimidir de. İbda Mimarı Kumandan Salih Mirzabeyoğlu, Irak Savaşı
sebebiyle Bolu F Tipi Cezaevi’nden yaptığı değerlendirmede “yokuş aşağı
gidiyoruz, herkes keyfini çıkarsın” sözüyle durumu çerçevelemiş bulunuyor.
ABD kâfirinin Irak’ta aldığı darbelerden dolayı Müslümanlar zevkten dört
köşeyken, emperyalistler de son bir hamleyle -köşeye sıkışmış köpek gibi-
can havliyle bir saldırış içine girmiş bulunmaktalar. Bu son
çırpınışlarından biri de yıllardan beri Filistin halkının özgürlüğü için
savaşan ve destanlar yazan Yaser Arafat’a uygulamak istedikleri sürgün ve
suikast gerişimidir. Hak Teâla’nın Kur’ân’ında lânetlediğini bildirdiği bu
aşağılık varlıkların, Filistin halkına ve liderine karşı uygulamak
istedikleri suikastlar, katliamlar ve soykırımlar beyhûde çabalardır.
Bitmişliğin, tükenmişliğin son çırpınışlarıdır.


İBDA’nın 99 taarruzu ve akabinde gerçekleşen 11 Eylül
uçaklaması artık samimiyet ve imân ehlinin emperyalistleri silme taarruzuna
geçtiğinin göstergesidir. Bundan böyle, bu böyle bilinmeli ve buna göre
hareket etmeli. İşgâlleri ve katliâmları durdurmak, hürriyetine kavuşmak
için, taarruza geç. Tüm Anadolu coğrafyasını kaplayacak, mazluma umut
zalimin korkulu rüyası olacak Akıncı Gençlik ideali için Akıncı Gençlik
saflarına katıl. Allah’ın hükmüyle hükmetmeyene itaat yoktur diyen Allah
Resûlü’nün izinde, “Yolumuz önderin seriyyesinin akın yoludur!”


De ki; ne mutlu Peygamberin ve ashabının yolunda
gidenlere!


“Yüreğine mi indi düzenin hıncı?


Şehidler borcunu ödedi, sıra sende Akıncı!”